اگر بلروفن دلاورترین پهلوان کورینت بود، پدربزرگش، سیزیف هشیارترین پهلوان آن سرزمین به شمار میرفت. سیزیف فرزند آئولوس و بنیانگذار افیرا یا سرزمین باستانی کورینت بود. او از روزگار باستانی هومر، زیرکترین آدمیان به شمار میآمد. گاه حتی او را پدر اودیسه میِدانستند و از این لحاظ، همانندیهای بسیار میان آن دو قایل بودند. سیزیف به آسوپوس، ایزد رود، خبر داد که دخترش اژینا به دست زئوس ربوده شده است. زئوس خشماگین تاناتوس را سوی او گسیل کرد، اما سیزیف تیزهوش در به دام انداختن این ایزد مرگ پیروز آمد و آرس بود که توانست تاناتوس را از بند برهاند. این بار، سیزیف ناگزیر گردید که در برابر سرنوشت تسلیم شود. اما پیش از مرگ، به همسرش توصیه کرد که مراسم تدفین به جای نیاورد. او به ندرت به جهان زیرین سفر کرده بود، خواست از اهمال همسرش گلایه کند و فرصتی خواست تا لحظهای به زمین برگردد و او را پادافره دهد. این فرصت به سیزیف داده شد و او دوباره به زمین فراز آمد، اما از برگشتن به جهان زیرین سرباز زد. هرمس شخصاً مامور رسیدگی به آن سرکشی و کار تمردآمیز شد. پس سیزیف به پاس این دژکنشی پادافره دید و برای ابد محکوم گردید که تخته سنگ عظیمی را از سر کوه به پایین افکند و دوباره از پای کوه به چکاد فراز برد.
منبع: ژیران،ف. اساطیر یونان. ابوالقاسم اسماعیلپور. انتشارات فکر روز. تهران. اول: ۱۳۷۵
